Τελικά χειρότερο από το να είναι κάποιος μόνος είναι να το συνηθίζει.
Έτσι πλέον όταν κινδυνεύει να χάσει την μοναξιά του φοβάται.
Έχει ξεχάσει πως είναι να υπάρχει κάποιος δίπλα του, δεν μπορεί πλέον να το καταλάβει και προσπαθεί να κάνει ότι μπορεί για να μείνει μόνος…
Μόνος όμως νοιώθει πως κάτι του λείπει και γκρινιάζει πάλι ανικανοποίητος. Άσχημο πράγμα να σκέπτεται κάποιος. Κατάρα θα έλεγα.
Πάλι για μένα μιλάω, ίσως μόνος μου. Η οθόνη γίνεται καθρέπτης και ψυχολόγος μου.
Είμαι πιο μπερδεμένος από ποτέ. Γιατί φοβάμαι τόσο; Τι μπορεί να πάει χειρότερα και αν πάει χειρότερα πόσο χαμηλά μπορεί να με ρίξει; Γιατί στην τελική να πάει χειρότερα και όχι καλύτερα;
Τελευταια Σχoλια