5/9/97 – 5/9/08 11 χρόνια από τον θάνατο της Ανιές Γκόνξα Μποζάξιου

4 09 2008

 

Από το Βήμα onLine:

 

«Αν υπάρχουν φτωχοί στο φεγγάρι, θα πάμε και εκεί» διακήρυττε η βραχύσωμη Μητέρα Τερέζα κατά τη διάρκεια της εβδομηνταετούς προσφοράς της. Η Ανιές Γκόνξα (= μπουμπούκι) Μποζάξιου γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου 1910 στα Σκόπια της σημερινής FYROM (τότε έδαφος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) από βαθιά θρησκευόμενους καθολικούς γονείς της αλβανικής κοινότητας. Η μικρή Ανιές έχασε τον πατέρα της σε ηλικία 9 ετών. Η μητέρα της έραβε νυφικά και δαντέλες για να μεγαλώσει τα τρία της παιδιά. Κάθε ημέρα όλη η οικογένεια πήγαινε στην εκκλησία και προσευχόταν κρατώντας το ροζάριο. Η Αγία των Φτωχών πρωτοασχολήθηκε με τη φιλανθρωπία, ακολουθώντας τα βήματα της μητέρας της. Μαζί πήγαιναν καθημερινά φαγητό σε μια φτωχή γειτόνισσα, αλκοολική και χήρα με έξι παιδιά, τα οποία αργότερα πήραν στο σπίτι, όταν εκείνη πέθανε. Οταν πήγαινε σχολείο, η Ανιές τραγουδούσε στη χορωδία και παράλληλα έπαιζε μαντολίνο. Στα 18 χρόνια της αποχαιρετά φίλους και συγγενείς και ανεβαίνει στο τρένο με τελικό προορισμό την Ιρλανδία. Υστερα από μακρύ ταξίδι μέσω Κροατίας, Αυστρίας, Ελβετίας, Γαλλίας και Αγγλίας φθάνει στο Δουβλίνο και εντάσσεται στο καθολικό Τάγμα των Αδελφών του Λορέτο. Είναι πια η αδελφή Τερέζα. Το 1929 τη στέλνουν στην Καλκούτα για να διδάξει στο Μοναστηριακό Σχολείο St Mary’s. Τον ελεύθερο χρόνο της φροντίζει αρρώστους. Τον Σεπτέμβριο του 1947 η ζωή της μοναχής Τερέζας θα αλλάξει για πάντα. Σε ένα ταξίδι της στην πόλη Νταρτζίλινγκ ακούει τη φωνή του Θεού. Το πρόσταγμα Του είναι σαφές: πρέπει να εγκαταλείψει το μοναστήρι και να αφιερώσει τη ζωή της στους φτωχότερους των φτωχών. Η Τερέζα γίνεται «μολύβι στο χέρι του Θεού». Την άδεια να εγκαταλείψει τον μοναστηριακό βίο θα της δώσει ένα χρόνο αργότερα ο ίδιος ο Πάπας Πίος ΙΓ’. Η αδελφή Τερέζα φοράει ένα λιτό λευκό σάρι με μπλε μπορντούρα, καρφιτσώνει έναν μικρό σταυρό στο δεξιό της ώμο και βγαίνει στις φτωχογειτονιές της Καλκούτας. Στα χέρια της κρατάει μόνο ένα κομμάτι σαπούνι και πέντε ρουπίες. Ξυπνάει καθημερινά στις 4.30 τα χαράματα για να καθαρίσει νεογέννητα μωρά και πληγές αρρώστων στους δρόμους. Το 1948 ανοίγει το πρώτο σχολείο στις φτωχογειτονιές της πόλης. Διδάσκει σε άπορα παιδιά γραφή, ανάγνωση και βασικές αρχές προσωπικής υγιεινής. Εργάζεται επτά ημέρες την εβδομάδα, 18 ώρες την ημέρα. Το 1950 ιδρύει τις Φιλανθρωπικές Ιεραποστολές και δύο χρόνια αργότερα την Αγνές Καρδιές, μια στέγη για όσους αργοπεθαίνουν. Στη συνέχεια ιδρύει μια στέγη για τα εγκαταλειμμένα μωρά, ιδρύματα για αλκοολικούς, άστεγους, ναρκομανείς, ασθενείς με AIDS και μια μικρή «αποικία» για τους χιλιάδες λεπρούς της Καλκούτας, όπου μπορούσαν να ζήσουν και να εργαστούν με αξιοπρέπεια. Αξιόλογη υπήρξε και η προσφορά της στις εκατοντάδες φυλακές της Ινδίας. Οταν τη ρωτούσαν από πού αντλούσε τη δύναμη να ζει μέσα στην εξαθλίωση απαντούσε: «Μια ημέρα είδα στον ύπνο μου ότι βρισκόμουν μπροστά στις πύλες του Παραδείσου. Ο Αγιος Πέτρος μού είπε: «Πήγαινε πίσω στη Γη. Δεν υπάρχουν φτωχογειτονιές εδώ»». Ως σήμερα δεκάδες χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά ξέφυγαν από τους δρόμους και βρήκαν φαγητό και στέγη σε ένα από τα 580 ιδρύματα που δημιούργησε η Μητέρα Τερέζα στην Ινδία και όλον τον κόσμο. Η εκστρατεία της κατά των εκτρώσεων συμπυκνώνεται στο σύνθημα: «Μην καταστρέφετε τα παιδιά. Θα τα πάρουμε εμείς». Η Μητέρα Τερέζα ήταν πάντα αντίθετη με όσους έκαναν «φιλανθρωπία του καναπέ». Το 1979 τιμήθηκε με το βραβείο Νομπέλ, ενώ είχαν προηγηθεί πολλές διεθνείς διακρίσεις και βραβεία. Στην ομιλία αποδοχής του Νομπέλ ενώπιον των μελών της Σουηδικής Ακαδημίας η Μητέρα Τερέζα αναφέρει: «Παραλαμβάνω αυτό το βραβείο στο όνομα των φτωχών επειδή πιστεύω ότι με το να μου απονείμουν αυτή τη διάκριση αναγνωρίζουν την ύπαρξη των φτωχών στη Γη». Τις δύο τελευταίες δεκαετίες της ζωής της η μικροκαμωμένη μοναχή ταλαιπωρήθηκε από δεκάδες προβλήματα υγείας και τραυματισμούς: δύο καρδιακές προσβολές, πνευμονία, τρία σπασμένα πλευρά, μια εγχείρηση καρδιάς, καθαρισμό αρτηρίας και αγγειοπλαστική, έναν τραυματισμό στο κεφάλι, αρρυθμία, αναπνευστική ανεπάρκεια. Η εξασθενημένη καρδιά της έπαψε να χτυπάει το βράδυ της 5ης Σεπτεμβρίου 1997. Η κηδεία της έγινε στην Καλκούτα με τιμές πρωθυπουργού.

 

Κάποιοι λένε οτι εμείς οι Άθεοι δεν αναγνωρίζουμε τίποτα και δεν έχουμε καμια ηθική.
Και όμως αναγνωρίζουμε το έργο των ανθρώπων και πιστεύουμε σε αυτούς.
Οι Άνθρωποι ειναι θεοί. Οι θεοί ειναι Άνθρωποι.

Advertisements

Ενέργειες

Information

3 Σχόλια

10 09 2008
Βασιλική

Αντίδοτο στη φτώχεια είχε βρει η Μητέρα Τερέζα. Τώρα αντίδοτο της Μητέρας Τερέζας είναι το http://www.champions-league.gr

15 09 2008
RooF

Δεν ειναι εποχες για ηρωες αυτες που ζουμε.

2 01 2010
Γιαννοπουλου Παναγιωτα

Τα λογια ειναι παντα πιο ευκολα απο τις πραξεις.
Και εδω αναφερωμαι στους ετοιμολογους που ειναι γενικοι αντιρησιες και ισοπεδωνουν τις αξιες.
Η προσωπικοτητα της Μητερας Τερεζας δεχτηκε χτηπηματα ασκοπα.
Αμπελοφιλοσοφιες ανθρωπων ρηχων που μοναδικος τους σκοπος ειναι να εχουν τον τελευταιο λογο,και διακατεχοντε δυστηχως απο καχηποψια και κακια.
Σε αυτους θελω να πω μονο ενα πραγμα….να σιωπησουν.
Γιατι;
Επειδη δεν προσφεραν,δεν αγαπησαν ,δεν θυσιαστικαν.
Ειναι αγνομωνες και για τον λογο αυτο να ασχοληθουν με πραγματα ποιο μπαναλ,οπως αρμοζει στην φυση τους.
Οπως και ο Χριστος ετσι και η Αγια Τερεζα ειχε αδυναμες στιγμες ,οι οποιες ομως δειχνουν το μεγεθος την αγαπης της προς τους ανθρωπους και τον θεο.
Ας σταματησουν λοιπον να πετουν τις πετρες προς το μερος της και να κοιταξουν στον καθρεφτη ,γιατι εκει ειναι ο στοχος.
Η ζωη ειναι περιπλοκη.
Οι ανθρωποι ειναι περιπλοκοι.
Οι επιστημονες σημερα μπορουν να μας εξηγησουν τα παντα.
Γιατι πειναμε,για κρυωνουμε και γιατι ερωτευομαστε.
Ολα ειναι αποτελεσμα ενος Big Bang πριν 14 δις χρονια.
Ετσι ειρθε και εδεσε το ανθρωπινο DNA και εφτιαξε αυτο το υπεροχο πλασμα.
Ολα ειναι η συνεπεια χημικων δομων αποτελουμενα απο τα γνωστα στοιχεια.
Ακουγετε εντελως λογικο.
Ποιος ομως μπορει να μου λυσει μια απορεια;
Η αγαπη ,ποιον σκοπο ειχε να δημιουργηθει μεσα απο τα χημικα και μονο στοιχεια;
Και δεν εννοω τον ερωτα.Αυτος εχει «υπεραναλυθει «πλεον.
Ποιος ο σκοπος της αγαπης.Της ανιδιοτελειας ,αυταπαρνησης και της προσφορας;
Δεν ειναι η υποσταση της κατι παραπανω απο ενα κοκτειλ χρωμοσωματων και χημικων στοιχειων;
Μια λογικη απορεια ,δεν νομιζετε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: